Klimaat-peakoil

Boekrecensie: Het Transitie Handboek
4 augustus 2008. Bijdrage geleverd door Peter Polder.
Het boek over peakoil en de klimaatcrisis dat over oplossingen gaat, en dat laat zien hoe je die zelf organiseert. De schrijver, Rob Hopkins, startte in 2006 in het klein plaatsje (8.000 inwoners) Tottness in Engeland een beweging om de samenleving bestendig te maken tegen de energieproblematiek die zich sindsdien als een olievlek verspreidt. Al meer als 50 dorpen en steden zijn wereldwijd hun eigen transitie initiatief gestart en in nog honderden daarbovenop zijn nieuwe transitie initiatieven onderweg. Onder hen ook grote steden als Bristol en de Londense wijk Brixton, ook in Nieuw-Zeeland en Australië verspreidt het zich als een virus. De Transitie initiatieven stellen zich een erg ambitieus doel, hun eigen stad of dorp voorbereiden op de combinatie van een permanente oliecrisis (peakoil) de klimaatcrisis, en de noodzaak naar een economie te gaan die niet afhankelijk is van fossiele brandstoffen.

Wie zich verdiept in de klimaatcrisis en peakoil heeft al snel de neiging depressief te worden. Deze maatschappij heeft zich behoorlijk in de problemen gewerkt, en de effecten die dat gaat hebben zijn overweldigend. Er zijn dan ook legio films en boeken te vinden over hoe erg het allemaal wordt. Vaak eindigen dat soort boeken met een kort en erg ongeloofwaardig verhaaltje over spaarlampen en hybride auto’s. Iedereen voelt op zijn klompen aan dat die de wereld niet gaan redden. Boeken die echt serieus op oplossingen ingaan zijn een stuk zeldzamer. Vaak zijn dat prachtige technologische plannen die er blijkbaar van uit gaan dat ‘iemand’ of ‘ze’ een prachtig plan inwerking zetten om met allerlei mooie technische snufjes of dwingende wetten de wereld te gaan redden. Niet om je nog depressiever te maken, maar dit soort plannen werken in de echte wereld nooit. Simpelweg omdat ze geen enkele rekening houden met hoe politiek werkt, met allerlei belangengroepen en andere machtsblokken die zich verzetten tegen verandering, met de culturele weerzin tegen de noodzakelijke gedragverandering en met het feit dat het ombouwen van onze energie-infrastructuur, onze huizen en onze auto’s naar niet fossiele brandstoffen een enorme investering vragen in geld, tijd en energie. Wie zich dat realiseert heeft soms de neiging bij de pakken neer te gaan zitten.

Niet Rob Hopkins. Nog maar enkele jaren geleden zag hij voor het eerst ‘The end of suburbia’ de inmiddels klassieke peakoil documentaire die vooral laat zien wat er misgaat als de olieproductie binnenkort begint in te zakken. Met een aanstekelijk optimisme begon hij te werken aan oplossingen. Ten eerste bedacht hij dat we niet kunnen wachten op de rest. Wachten tot iemand anders, de regering, het bedrijfsleven het voor ons oplossen, daar is het te laat voor. Het is 5 voor 12. Je zult het zelf moeten doen. Proberen de hele maatschappij te veranderen is onmogelijk. Beginnen in je eigen dorp of stad werkt wel. En wat Rob Hopkins opviel was dat peakoil voor veel mensen een grotere stimulans is om daadwerkelijk hun gedrag aan te passen. De reden daarvoor is simpel. Als je je auto inruilt voor een fiets vanwege de klimaatcrisis dan doe je dat vooral voor de rest van de wereld. Het directe effect is nauwelijks zichtbaar. Als je weet dat de olieprijs toch zo duur wordt dat die auto binnenkort stil staat dan is een fiets kopen een investering in je eigen toekomst.

Maar Hopkins gaat een paar stappen verder als dat. Hij neemt het ecologische begrip ‘veerkracht’ als uitgangspunt voor zijn transitie strategie. Veerkracht betekend dat een (eco) systeem sterk genoeg is om een shock te weer staan. En die veerkracht haalt een systeem vaak uit diversiteit en niet afhankelijk zijn van energiebronnen die van ver komen en uitputbaar zijn. Vertaald naar de maatschappij betekent dat een economie die een flinke crisis kan doorstaan, doordat zij veel gebruik maakt van de eigen omgeving, niet afhankelijk is van fossiele brandstoffen en in geval van nood de meest essentiële zaken zelf kan produceren. Oftewel voedsel, bouwmateriaal en energie moeten (grotendeels) uit de eigen omgeving gehaald kunnen worden. Nog niet zo heel lang geleden (50 à 60 jaar terug) functioneerden ook de westerse economieën op die manier. Daarna is alles weggevaagd door de globalisering, aangedreven door goedkope fossiele brandstoffen.

Nu iedereen zich helemaal blind staart op de klimaatcrisis, wordt die veerkracht vaak uit het oog verloren. En dat is in de ogen van Hopkins een kapitale fout. Je krijgt oplossingen van het onder de grond opslaan van CO2, emissiehandel, tot een revival van nucleaire energie. Net als alleen rekening houden met peakoil zorgt voor oplossingen als teerzanden, het omzetten van steenkool in benzine of het omzetten van eten in benzine. De combinatie van de twee problemen aanpakken lijdt tot een lokalere economie, verhandelbare energiequota, decentrale energie opwekking, lokale munteenheden en een geplande aanpak om fors minder (fossiele) energie te gaan gebruiken.

Het tweede deel van zijn boek gaat hij vrij diep in op hoe je mensen verandert. Soms lijkt dat een onmogelijke opgave. Rob Hopkins analyseert wat hij het ‘post petroleum stress disorder’ oftewel wat er met mensen gebeurt op emotioneel vlak als ze door krijgen wat klimaatverandering en peakoil echt betekenen. Veel mensen haken af en kiezen er voor om het te negeren, anderen klampen zich vast aan onhaalbare of irreële oplossingen als waterstof of ‘vrije energie’, en sommigen willen de heuvels in vluchten. Begrijpelijke emoties, maar ze beïnvloeden hoe we omgaan met die problemen sterk. In veel opzichten lijkt ons energiegebruik op een verslaving. En het is daarom interessant om te kijken of afkick methoden die in de verslavingszorg ontwikkelt zijn ook bruikbaar zijn voor energie. Hopkins haalt er het werk van Chris Johnstone bij. Deze psycholoog beschrijft de verschillende stappen in een gedragverandering. Stap een is dat je begrijpt dat je een probleem hebt en daar iets aan moet doen, stap twee is dat je ook gaat nadenken over hoe je kan veranderen, stap drie is dat je je daarop voorbereid, en stap vier is dat je actie onderneemt. Stap 5 is dat je probeert die verandering vast te houden en stap 6 is het besef dat je soms terug kan vallen en de cyclus nog een keer door moet. De strategie van de milieubeweging is vaak gebaseerd op direct van stap 1 en 2 naar stap 4 gaan, en het daar bij laten. Iets dat vaak niet werkt. Een model dat Chris Johnstone daarnaast legt is FRAMES. Waar de F staat voor Feedback, oftewel een eerlijk beeld geven van het probleem van de patiënt (zijn olieverslaving) R voor Responsibility (eigen verantwoordelijkheid) A voor Advice (advies) over hoe daar mee om te gaan, M voor menu van options, meerdere mogelijkheden om van zijn olieverslaving af te komen, E voor Empathy oftewel in plaats van mensen te vertellen wat ze moeten doen, met mensen mee denken over wat ze kunnen doen, S voor Self Efficacy (eigenwaarde) mensen het gevoel geven dat ze de stap kunnen maken.

Centraal hierin is een positieve visie. Oplossingen zijn mogelijk en haalbaar. Doomsday is geen optie. Een van de manieren die de Transtion Initiatives daarvoor gebruiken zijn het samen met buurtbewoners maken van visies op de toekomst van hun eigen dorp of stad met veel minder energiegebruik. Hopkins zet daarbij een interessante vergelijking op tussen ‘klassiek milieuactivisme’ en het transition town model. Weliswaar een extreme versimpeling van de werkelijkheid, maar wel een die daardoor duidelijkheid schaft.

De rest van het boek is een stap voor stap (12 in totaal) uitleg hoe je je eigen transition initiative opzet. Kort uitgelegd (maar lees zeker het hele boek als je aan de slag wilt) betekend dat eerst een intensieve campagne om mensen te informeren en te netwerken, daarna het opzetten van een aantal denktankjes uit de lokale gemeenschap om na te denken over lokale oplossingen, en daaruit het opstellen van een plan om veel minder energie te gaan gebruiken en de lokale veerkracht terug te krijgen, en het door die zelfde groepen opzetten van initiatieven om dat ook daadwerkelijk in gang te zetten. Denk daarbij aan het opzetten van een lokale munteenheid (samen met lokale middenstanders en de kamer van koophandel) of het opzetten van trainingen rond het energiezuiniger maken van het eigen huis.

Kortom, het is een echt doe boek. Een aanrader voor iedereen die niet bij de pakken neer wil gaan zitten en iets wil gaan doen aan de klimaatcrisis en peakoil.

Het boek is nu alleen in het engels te verkrijgen.
Uitgeverij Green Books (www.greenbooks.org.uk)
ISBN 978 1 90032218 8

De klimaatcrisis grijpt steeds verder om zich heen. De desastreuze gevolgen hiervan worden steeds zichtbaarder. Wereldwijd ondernemen mensen actie om het tij te keren. Ook in Nederland, België en de rest van Europa zitten activisten niet stil. Deze gehele zomer zijn er overal activiteiten tegen de klimaatcrisis. Ook jij kan je steentje bijdrage!

Maar ook de campagne tegen bomenkap in Schinveld, het actiekamp in de Rustenburgerstraat in Amsterdam en de acties van Saving Iceland lopen gewoon door deze zomer. Hierbij een overzicht van verschillende acties en activiteiten in Belgie, Nederland en de rest van Europa.

meer info en updates www.groenfront.nl

Op de hoogte gehouden worden via mail? Meld je aan voor de maillijst. https://lists.groenfront.nl/mailman/listinfo/frontnieuws

GroenFront!-Gathering – 22 t/m 24 augustus
Ook dit jaar zal er weer een grote GroenFront! Gathering zijn. Deze Gathering is het jaarlijks trefpunt van radicale eco-activisten uit België en Nederland. Dit jaar zal het circus neerstrijken in Herent, nabij Leuven (België). De Gathering is interessant voor ervaren eco-activisten, nieuwe activisten, mensen die graag met alternatieven bezig zijn en eigenlijk voor iedereen die zijn of haar steentje wil bijdragen aan het behoud van natuur en ecosystemen.
https://ssl.direkte-aktie.net/cms/groenfront.php?itemid=815


Bezettingsoefening Schinveld – 30 en 31 augustus
De Navo en Nederlandse Overheid willen nog steeds meer bos kappen in Schinveld. Zodra ze dit ook echt willen proberen, zal GroenFront! en de bevolking zich opnieuw verzetten hiertegen. Om goed voorbereid te zijn op deze bezetting organiseren GroenFront! en Stop Awacs in het laatste weekend van augustus een bezettingsoefening. Dit is zowel voor mensen uit de regio, als voor activisten uit de rest van Nederland, België en Duitsland.
http://www.stopawacs.nl/index.php?option=com_content&task=view&id=786&Itemid=2


Actiekamp Rustenburgerstraat, Amsterdam – NU!
Kraakgroep de Pijp heeft samen met GroenFront Amsterdam een braakliggend terrein gekraakt aan de Rustenburgerstraat in Amsterdam. Deze bezetting verloopt vooralsnog zeer voorspoedig, maar hulp is nog wel erg welkom. Kijk op Indymedia.nl voor een actueel overzicht van benodigde hulp, of kom gezellig even langs.
http://www.indymedia.nl/nl/2008/07/53491.shtml



Climate Camp UK 2008 – 3 t/m 11 augustus
Begin augustus is er in Engeland weer een klimaatactiekamp. Dit maal in Kingsnorth, Kent. Ook hier wil de energiegigant E.on een vervuilende steenkolencentrale bouwen. Net zoals op de Maasvlakte bij Rotterdam. Als warming-up voor dit actiekamp, hebben activisten half juni met een spectaculaire actie een kolentrein gekaapt.
http://climatecamp.org.uk/


Klimaatactiekamp Antwerpen – 10 t/m 17 augustus
Ook in de Lage Landen is er dit jaar voor het eerst een klimaatactiekamp. Georganiseerd door de Belgische Jeugdbond voor Natuur en Milieu.



Klimaatactiekamp en NoBorderkamp Hamburg – 15 t/m 24 augustus
In de nabije toekomst zal het klimaat verantwoordelijk zijn voor de grootste groep vluchtelingen. Het Rode Kruis schat dat er nu al meer klimaatvluchtelingen zijn, dan oorlogsvluchtelingen. Vandaar dat activisten in Duitsland een gecombineerd Klimaat- en NoBorderKamp houden.



EarthFirst SummerGathering UK – 27 augustus t/m 1 september
Bijna aansluitend aan de GroenFront!-gathering in Belgie, is er in Engeland ook een ZomerGathering. Dit jaar komen onze engelse collegae samen in Norfolk.

Lezing; Krimpen of verzuipen?
De permanente oliecrisis, klimaatchaos en wat er mee te doen.
Door; Peter Polder, GroenFront!

Dinsdag 29 juli, cafe de Molli, Van Ostadestraat Amsterdam, aanvang 20.00 uur

De komende tien jaar gaat de manier van leven die we nu gewend zijn drastisch veranderen door het samenvallen van een oliecrisis, een klimaatcrisis en als gevolg daarvan een stevige economische crisis.
Politici en het bedrijfsleven kibbelen over wie de rekening moet betalen, of het meest schuldige is aan de situatie. Ondertussen hopend op een technologisch wonder dat ons uit de problemen helpt. Niemand lijkt bezig met de vraag hoe we dit gaan overleven als dat wonder niet gebeurt.

Permanente oliecrisis?
De olieprijzen stijgen al sinds 2003, en nu beginnen ze echt pijn te doen. Een groeiende groep experts uit de olie-industrie voorspelt dat we binnen nu en enkele jaren bij het peak oil moment zitten. Het moment waarop door geologische oorzaken de olieproductie niet verder kan groeien en gaat krimpen.
Na peakoil gaat er elke dag minder olie beschikbaar zijn. De olie is niet op, maar wordt wel duur, schaars en steeds vervuilender. Olie is het levensbloed van deze economie. Al ons transport draait op olie, maar het is veel meer als dat. Olie is ook medicijnen, speelgoed, plastic verpakkingen, voor elke calorie voedsel wordt 20 calorie fossiele brandstof gebruikt. De olieprijs bepaald de inflatie, de werkeloosheid en de economische groei. De alternatieven die er zijn, hebben hun beperkingen en zijn nog te marginaal om de rol van olie snel genoeg over te nemen. Steeds meer mensen kunnen de gestegen voedsel en energieprijzen niet opbrengen.

Klimaat Chaos
Ondertussen wordt, ook in Nederland, het effect van klimaatverandering steeds duidelijker. Periodes van droogte worden afgewisseld met heftige regenbuien en storm. de winters lijken weg en de seizoenen veranderen. Wereldwijd neemt het aantal slachtoffers van door klimaatverandering veroorzaakte stormen, overstromingen en droogtes toe. Oogsten mislukken, en hele regio's worden onleefbaar. Veel vooraanstaande wetenschappers zijn bang dat we snel een omslagpunt bereiken waarop klimaatverandering op een rampzalige manier zich zelf versterkt en niet meer te stoppen is.

Wat er aan te doen?
Er zijn veel mensen die hopen dat het wel goed komt, dat 'ze ' er wel iets op vinden. Wie niet zo naief is gaat zich nu goed informeren en nadenken over wat je zelf kan doen om zowel de crisis door te komen en te helpen te voorkomen dat het echt uit de hand loopt. We gaan er niet komen met wat spaarlampen. We moeten af van fossiele brandstoffen en van het idee dat de economie tot in het oneindige moet groeien. We zullen meer zelfvoorzienend moeten zijn.

De lezing geeft:
Een uitleg over de permanente oliecrisis en klimaatverandering
Tips en trucs over hoe fossiele brandstoffen uit je eigen leven te weren.
En daarnaast vooral een suggestie hoe je eigen omgeving op de crisis voor te bereiden.

Klimaatfietstocht tegen kolencentrale E.ON

Op Zaterdag 19 juli organiseert GroenFront! een klimaat fietstocht tegen de in aanbouw zijnde kolencentrale van Duitse energiegigant E.ON op de Maasvlakte. De Fietstocht start in Rozenburg en gaat via Oost Voorne naar de bouwlokatie van E.ON op de Maasvlakte. Daar wordt voor de ingang van de bouwput een picknick gehouden en zijn er sprekers en muziek.

E.ON bouwt sinds begin dit jaar aan een ouderwetse kolencentrale. Rutger , GroenFront! activist " en dat is in deze tijd ongehoord. Het plan om in Rotterdam echt iets aan de klimaatcrisis te doen en flink minder CO2 uit te stoten wordt daarmee onhaalbaar. E.ON zegt te werken aan het afvangen en ondergronds opslaan van CO2, maar dat is een techniek die onbewezen is en waarvan velen twijfelen of het ooit op een economisch haalbare manier gaat functioneren" . Ook de luchtvervuilingsproblemen in de regio zullen onoplosbaar blijven zodra E.On zijn kolencentrale in bedrijf neemt.

De E.ON centrale moet stroom gaan leveren voor de zes grootste stroomverbruikers in Nederland, bedrijven als Corus, DSM en aluminiumsmelter Aldel. Ook het Frans-Belgische Elektrabel heeft plannen voor een kolencentrale op de Maasvlakte, op een lokatie slechts enkele kilometers verwijderd van de nieuwe E.On centrale.

E.ON bouwt aan 5 kolencentrales verspreidt over West Europa. Overal waar E.On bouwt stuit het op verzet van buurtgroepen en milieu activisten. Het bedrijf investeert in kolen omdat de aardgasprijs blijft stijgen en er een tekort aan aardgas aan het ontstaan is. In de meeste Europese landen daalt de gasproductie, de vraag naar aardgas stijgt nog steeds. Rutger: 'Kolen lijken dan een veilige en goedkope oplossing. De enige echte oplossing is natuurlijk een mix van duurzame energie en fors minder energie gebruiken. De aarde loopt tegen zijn grenzen aan, vroeg of laat zullen we ontdekken dat economische groei niet meer mogelijk is'.

De Klimaat Fietstocht.
Het programma voor Zaterdag 19 Juli:
11:30 vertrek uit Rozenburg (bij de pont)
12:30 vertrek 2e startpunt in Oostvoorne (Zeeweg, t.h.v. Hotel Wapen van Marion)
14:00 Picknick voor de poort van het bouwterrein van E.ON op de Maasvlakte. Met sprekers, muziek en eten.

De route
Omgevingskaart:
http://maps.google.nl/?ie=UTF8&ll=51.916704,4.251645&spn=0.00626,0.013261&t=h&z=16

* De fietsroute in detail
De fietsroute is in detail te bekijken op de onderstaande link:
http://www.bikely.com/maps/bike-path/Klimaatfietstocht-19-07-08-heen-weg

Beoordelingscriteria van de nieuwe Guide to Greener Electronics uitgebreid en aangescherpt.

Amsterdam, Nederland — Greenpeace brengt vandaag de vernieuwde groene ranglijst voor elektronicamerken uit. De eisen voor chemicaliënbeleid, inzameling en recycling zijn aangescherpt en de CO2-uitstoot bij productie en gebruik van elektronica weegt nu ook mee: de elektronica-industrie veroorzaakt inmiddels meer uitstoot dan de luchtvaart. Sony Ericsson staat aan kop van de ranglijst. Hekkensluiter is nog steeds Nintendo met nog net geen één. Het Nederlandse Philips blijft laag staan.

Meer...

Overzicht bedrijven.


Netwerk:
Klimaat-peakoil
Cool Climate
KLIMAAT


Klimaat-peakoil.hyves
Ondersteun en wordt
vriend van Klimpeak.

Amsterdam, 18 juni 2008 - Dit kabinet durft niet voluit te kiezen voor een duurzame energievoorziening. In het vanochtend gepubliceerde Energie rapport 2008 houdt ze alle opties voor de energievoorziening in 2050, waaronder kolen en kernenergie, open.

Milieudefensie pleit voor een veel duidelijker prioritering voor echt duurzame oplossingen als zon en wind. Willem Verhaak, campagneleider Klimaat: 'Door alle opties open te houden zal de noodzakelijke transitie naar een CO2-arme economie mislukken, en wordt Nederland nooit koploper in duurzame energie.'

Het kabinet weigert de leiding te nemen in de omschakeling naar een duurzame energievoorziening. In het energie rapport wordt gesproken van 'randvoorwaarden', 'regisseren' en 'stimuleren'. Het kabinet lijkt niet te zijn doordrongen van de ernst van het klimaatprobleem en de urgentie om in te grijpen.

Milieudefensie verwacht van de overheid een sturende rol, met maatregelen die energieverspilling en inzet van vieze energie zwaar belasten en energiebesparing en inzet van schone energie belonen. Met het energie rapport gaat het kabinet voort op de huidige lijn, die neerkomt op het pappen en nathouden van alle fossiele energie belangen groepen die ons land rijk is, en halve maatregelen als vrijblijvende afspraken met het bedrijfsleven. Kernenergie blijft in de lucht hangen, terwijl die optie duur is, onveilig, en toekomstige generaties met levensgevaarlijk afval opzadelt.

Willem Verhaak: 'Wij missen politiek leiderschap. Het kabinet kan een Klimaatwet invoeren waarin ze zich bindt aan duidelijke reductieverplichtingen: -30% in 2020, -50% in 2030 en -90% in 2050. Dan weet de samenleving waar ze aan toe is, weten bedrijven dat duurzaam de norm is voor de toekomst en dat investeringen daar in moeten passen. Een brede coalitie van maatschappelijke organisaties heeft vorige maand een Klimaatwet gepresenteerd in Den Haag. Het kabinet kan de wet zo overnemen!'

24 juni 2008. Bijdrage geleverd door Rembrandt Koppelaar.
Nederland moet inzetten op een samenleving waarin we niet afhankelijk zijn van verre olieproducerenden land volgens de deelnemers aan de interactive synthetron discussie gisteren. Pogingen om bilateraal de banden met olieproducerende landen te versterken zijn alleen maar uitstel van executie, in een wereld waarin de olieprijs in de komende vijf jaar boven de 200 dollar per vat uitstijgt. Onze normen en waarden verkwanselen om te kunnen blijven autorijden is niet de juiste insteek. De Nederlandse overheid zou zich in de energiediscussie veel meer moeten richten op wat Nederland te wachten staat door de bevolking te informeren. Over de problematiek maar ook vooral over wat er gedaan kan worden aan energiebesparing, zonne-energie en het wapenen tegen hoge olieprijzen. Dan kunnen Nederlanders zelf namelijk de verantwoordelijkheid op zich nemen om actie te ondernemen.

Naast het informeren en het aanspreken van de burger op het verantwoordelijkheidsgevoel, moet ook de energiemarkt moet bijgestuurd worden. Dit omdat de grootschalige inzet van alternatieven buffering vraagt die er nu nog niet is, en er nu actie nodig is terwijl alternatieven nog niet geheel concurreren. Burgers moeten dus een steuntje in de rug krijgen om hun gebruik te kunnen wijzigen. Wanneer consumenten de vraag naar bepaalde typen energie wijzigen dan volgen bedrijven vanzelf lijkt de implicitie aanname in de discussie. De extra miljarden die jaarlijks nodig zijn voor de energietransitie zouden moeten komen uit heffingen op vervuilende producten. Het belastingsysteem zou steeds meer ingericht moeten worden op het niet belasten van zuinige en schone vormen van gebruik en belasting van vieze en inefficiënt gebruik. Ook is herprioritering van bestaande investeringen die het olieverbruik juist ondersteunen nodig.

Het bovenstaande is een globale schets van de synthetron online discussie van gisteren. Met hartelijke dank aan de deelnemers voor deze interessante discussie waaruit voor mijn gevoel een grote scherpte uit is voortgevloeid naar wat er aan het energieprobleem gedaan kan worden. Het discussierapport met de uitslag is hier te downloaden, voor meer analyse van uw kant. Een tweede synthetron discussie zal na de zomer volgen.

Bron: Peakoil.nl

Netwerk:
Klimaat-peakoil
Klimaatwet
KLIMAAT


Klimaat-peakoil.hyves
Ondersteun en wordt
vriend van Klimpeak.

BELASTINGEN - Fiscale vergroening gaat niet ver genoeg

Staatssecretaris De Jager heeft eind mei 2008 een aantal voorstellen gedaan voor groene belastingplannen. Stichting Natuur en Milieu vindt deze voorstellen niet ver genoeg gaan.

Via belastingen kan vervuiling van het milieu worden tegengegaan. Vervuilende zaken zoals verpakkingen, onzuinige en vieze auto’s worden extra belast waardoor mensen hiervan minder gebruik maken.

In de huidige plannen van De Jager wordt hiervoor slechts een beperkt aantal voorstellen gedaan. Er is meer mogelijk. In een brief aan de Tweede Kamer (23 juni 2008) heeft Natuur en Milieu hiervoor een aantal voorstellen gedaan.

Brief aan staatssecretaris.

Stichting natuur en milieu over groene belastingen.

Factsheets fiscale vergroening.

Netwerk:
Klimaat-peakoil
Klimaatwet
KLIMAAT


Klimaat-peakoil.hyves
Ondersteun en wordt
vriend van Klimpeak.

11 juni 2008. Bijdrage geleverd door Rembrandt Koppelaar.

De gloeilamp wordt Europees breed uitgefaseerd via de nieuwe Europese ecodesign richtlijn. Spaarlampen zijn voorlopig even hot, maar het gaat niet zo heel lang meer duren voordat LED-lampen die rol over gaan nemen. De zeer zuinige Light-Emitting-Diodes zijn al op de markt verkrijgbaar maar kampen met een aantal grote problemen:
1) Ze zijn zeer prijzig, meestal moet je voor een lamp 20 euro of meer betalen;
2) De kwaliteit is betwijfelbaar doordat er op nagenoeg geen enkele voor de consument gemaakte LED-lamp een KEMA en/of CE keurmerk zit. Vaak zit het keurmerk op het doosje waar de lamp inzit, niet op de lamp zelf. Dat maakt het zeer onwaarschijnlijk dat de LED-lamp zo lang meegaat als wordt beweerd (50.000 uur);
3) Het is zeer moeilijk te achterhalen wat voor type licht en welke sterkte de LED-lamp afgeeft omdat ook een ander deel van het lichtspectrum wordt afgegeven die nu nog niet kan worden gemeten via lichtmeters die ingesteld zijn op gloeilampen en spaarlampen.
Aan deze problemen wordt hard gewerkt. Ik sprak een tijd geleden met de mensen achter het bedrijf LEDNED. Zij hebben samen met Nederlandse universiteiten de LED technologie in Nederland verder ontwikkelt wat heeft geleid tot een LED-lijn voor kantoorverlichting, met kwaliteitskeurmerk. De volgende stap van LEDNED is om zich op de private markt te richten. Aan het eind van dit jaar wil het bedrijf LED-lampen te koop hebben die een kwaliteitskeurmerk bezitten, voor 12 tot 16 euro verkocht worden, met grondige informatie over de lichtsterkte en het type licht. Daarmee zal het niet lang meer duren voordat er echt goede LED-lampen op de markt komen. 2009 wordt het jaar van de LED-doorbraak. Nu maar hopen dat de Europese overheden de zaak wat versnellen door kwaliteitseisen m.b.t. LED-lampen snel door te voeren. Dan kan de LED-lamp ook de supermarkt bereiken, en is het einde oefening voor de zeer slechte kwaliteit LED-lampen uit vooral China.
Wie nog niet kan wachten kan momenteel het beste bestellen via SamenKopen.net. Door consumentenkracht te bundelen kun je hier voor een schappelijke prijs van 10 euro een LED-lamp aanschaffen via de regelmatige acties.

Bron: Peakoil.nl

Netwerk:
Wij-verlichten-zuinig
Klimaat-peakoil
KLIMAAT


Klimaat-peakoil.hyves
Ondersteun en wordt
vriend van Klimpeak.